ตอนที่ 150 ไม่ใช่น้อย ๆ

ตอนที่ 150 ไม่ใช่น้อย ๆ

ลู่หว่านจือชี้ลงไปข้างล่างแล้วพูดกับเฉินเจ๋อหมิง “ใช่หรือไม่ใช่ พวกนายลงไปดูก็รู้แล้วไม่ใช่หรือ ฉันเองก็มองไม่เห็นใต้น้ำหรอกนะ”

เฉินเจ๋อหมิงเองก็รู้สึกว่าตนถามคำถามโง่ ๆ ออกไป

“ถ้าอย่างนั้นก็ได้ แม่ ผมจะลงไปดูเดี๋ยวนี้”

เฉินเจ๋อหมิงโบกมือ ก็มีทหารสามนายลงน้ำไปพร้อมกับเขา

ลู่หว่านจือยิ้มพลางลูบหัวโลมา แล้วพูดด้วยรอยยิ้ม

“ขอบใจพวกแกนะที่ช่วยนำทาง เก่งกันจริง ๆ เลย!”

แล้วพูดกับทหารข้าง ๆ อย่างเสียดาย

“น่าเสียดายที่บนเรือลำนี้ไม่มีปลาตัวเล็ก ไม่อย่างนั้นคงเอามาให้โลมากินได้ ถ้าข้างล่างมีสิ่งของอยู่จริง ๆ ละก็ พวกนี้ถือเป็นผู้มีคุณูปการใหญ่หลวงเลยนะ!”

ผู้มีคุณูปการใหญ่หลวงก็ต้องปูนบำเหน็จตบรางวัลให้ดี ๆ หน่อยไม่ใช่หรือ