ตอนที่ 143 กลับถึงบ้านแล้ว

ตอนที่ 143 กลับถึงบ้านแล้ว

เมื่อเห็นเฉินเจ๋อหมิงมาถึง ลู่หว่านจือก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก สิ่งของที่จางเหวินย่วนจัดเตรียมให้เธอนั้นทั้งเยอะทั้งหนัก แม้เธอคนเดียวจะยกไหว แต่เธอก็ไม่อยากให้คนอื่นมองว่าเป็นตัวประหลาด

พอเฉินเจ๋อหมิงเดินเข้ามาก็อธิบายเหตุผลที่ตนมาช้าให้พวกลู่หว่านจือฟัง จากนั้นจึงกล่าวขอบคุณพนักงานประจำขบวนรถไฟ แล้วรับสิ่งของจากมือพนักงานประจำขบวนรถไฟมา

“แม่ เสี่ยวซาน หิวกันแล้วใช่ไหม ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาเรือเดินทะเลออก พวกเราไปหาอะไรกินกันก่อนเถอะ พอถึงเวลาค่อยไปนั่งเรือกลับบ้าน”

การจัดการของเฉินเจ๋อหมิงดีมาก ลู่หว่านจือจึงเห็นด้วย

“ได้ ไปกันเถอะ ไปหาอะไรกินกันก่อน อยู่บนรถไฟไม่ค่อยได้กินอะไร ท้องหิวไปหมดแล้ว”