เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 139 ลูกเรียกคนเป็นแล้ว
ตอนที่เจียงซานมาถึงเมืองหลวงก็เป็นลู่หย่วนเหิงที่ไปรับกลับมา เวลานี้ที่บ้านมีเพียงลู่หว่านจือกับเด็กอยู่บ้าน ส่วนจางเหวินย่วนมีธุระออกไปข้างนอก
พอกลับมาถึงตระกูลลู่ เจียงซานยังไม่ทันเก็บสัมภาระให้เรียบร้อย ก็รีบวิ่งเข้าไปกอดลูกชายสุดที่รักของตัวเองก่อนทันที
“ลูกจ๋า แม่มาแล้ว คิดถึงแม่ไหม”
เสี่ยวซู่อี้กำลังนั่งดูโทรทัศน์อยู่บนโซฟาในห้องรับแขก พลันเห็นว่าตนเองถูกอุ้มขึ้นมา ก็ตกใจจนสะดุ้ง มองดูคนที่กำลังอุ้มเขาอยู่อย่างละเอียด
ลู่หว่านจืออธิบายกับเขาอยู่ด้านข้างว่า
“เสี่ยวอี้ นี่แม่ไง ไม่เจอกันแค่สองเดือน จำแม่ไม่ได้แล้วเหรอ เร็วเข้า รีบเรียกแม่สิ”
เจียงซานได้กอดลูกก็พอใจอย่างยิ่ง ได้ยินคำพูดของแม่เธอ จึงยิ้มแล้วเอ่ยว่า
“แม่ เด็กเพิ่งจะอายุเท่าไหร่เอง จะไปเรียกเป็นได้ยังไง แม่อย่าไปฝืนใจเขาเลย”