กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 115 ฟ้าถล่มแล้ว
“อะไรนะ พวกคุณจะออกไปเที่ยวกันบ่ายนี้เหรอ”
ลู่หย่วนเหิงที่ลงมากินข้าวเที่ยงข้างล่าง พอรู้ว่าช่วงบ่ายทุกคนในครอบครัวจะออกไปเที่ยวข้างนอก ก็รู้สึกราวกับฟ้าถล่มลงมาตรงหน้า!
นี่…นี่มันเป็นหน้าที่ที่เขาจองไว้ชัด ๆ เลยนะ!
เขาคิดวางแผนไว้ดิบดีแล้วแท้ ๆ ว่าพออยู่เวรกะกลางคืนนี้เสร็จ จะขอลาหยุดสักสองสามวันเพื่อพาอาหญิงกับน้องสาวลูกพี่ลูกน้องไปเดินเที่ยวรอบเมืองหลวงให้หนำใจ แถมยังกะจะพาไปกินเป็ดย่างปักกิ่งกับอาหารฝรั่งด้วย ใครจะไปรู้ว่าจู่ ๆ จะมีเฉิงเหย่าจินโผล่มาขัดจังหวะกลางคันแบบนี้!
ไม่สิ หมอนี่งานยุ่งมากไม่ใช่เหรอ ทั้งปีแทบจะไม่เห็นหน้าค่าตาสักกี่ครั้งไม่ใช่หรือไง แล้วทำไมช่วงหลายเดือนมานี้ถึงกลับบ้านบ่อยนักล่ะ
“หรือไม่ก็…พวกคุณรอให้ผมได้หยุดก่อน แล้วพวกเราค่อยไปด้วยกันดีไหม”