กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 108 เปิดโรงงานแปรรูปอาหารขนาดเล็ก
ผู้บังคับการหลี่ถามต่อไปอีกว่า
“แล้วสหายลู่ได้บอกไหมว่า ปลาแห้งตัวเล็กที่ทำเสร็จแบบนี้เก็บไว้ได้นานแค่ไหน”
หลันอวี่เอียงคอคิดดูครู่หนึ่ง
“ตอนที่อาจือเอามาส่งบอกฉันว่า ให้รีบกินให้หมด บอกว่าแบบนี้เก็บไว้ได้ไม่นาน”
ผู้บังคับการหลี่รีบซักถามต่อทันที
“แล้วเก็บได้นานแค่ไหนล่ะ”
หลันอวี่ตอบอย่างหมดความอดทน
“ไม่รู้ ฉันจำไม่ค่อยได้แล้ว วันหนึ่งหรือสองวัน อาจจะสามวันก็ได้ โธ่เอ๊ย! ฉันลืมไปแล้ว ถ้าคุณอยากรู้ คุณก็ไปถามเธอสิ จะมาถามฉันทำไม อีกอย่างนะ ทำไมจู่ ๆ คุณถึงสนใจเรื่องนี้ขึ้นมาได้ คุณถามเรื่องนี้ไปทำไมกันแน่”
เมื่อเห็นว่าถามอะไรจากภรรยาไม่ได้แล้ว แต่ผู้บังคับการหลี่ต้องการความช่วยเหลือจากภรรยา จึงเล่าความคิดของตนให้หลันอวี่ฟัง หลันอวี่ฟังแล้วรู้สึกว่าเรื่องนี้พอจะทำได้จริง