กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 101 ล้วนเป็นเด็กดี
ลู่จงหลินมองเด็กที่ถูกภรรยาอุ้มอยู่ ทั้งยังไม่มีทีท่าร้องไห้งอแง ก็เอ่ยด้วยความอิจฉาว่า
“ฉันขอกอดหน่อยได้ไหม”
พูดพลางยื่นมือออกไปจะรับเด็กมาอุ้ม แต่กลับถูกจางเหวินย่วนเบี่ยงตัวหลบ
“คุณไม่ดูสภาพตัวเองบ้างเลย รีบเดินทางมาตลอดทางเนื้อตัวสกปรกจะตาย ยังคิดจะอุ้มเด็กอีก อยากให้เด็กป่วยหรือไง รอคุณอาบน้ำเสร็จแล้วค่อยมาอุ้ม”
ลู่จงหลินฟังแล้ว รู้สึกว่าภรรยาพูดมีเหตุผล จึงต้องระงับใจไว้ อย่างไรเสียเขายังอยู่ที่นี่ได้อีกสองวัน มีโอกาสได้อุ้มเด็กอีกถมเถ
แต่ตอนที่เจ้าหนูนี่ดื่มนม เขาก็ยังคงตามไปยืนดูอยู่ข้าง ๆ
ลู่หว่านจือรู้ว่าวันนี้หลานชายคนโตก็มาด้วย จึงเข้าไปใส่เงินในอั่งเปาซองหนึ่ง