เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
大结局:结束也是开始
บทส่งท้าย: จุดสิ้นสุดคือการเริ่มต้น
เมื่อปรากฏกายขึ้นอีกครั้ง หลินถงก็มาถึงหน้ากระท่อมมุงจากหลังหนึ่งนอกชานเมือง
กระท่อมมุงจากหลังนี้สามารถบรรยายได้ด้วยแปดอักษร คือ กำแพงล้อมรอบอันเงียบเหงา มิอาจบังลมแดด ทว่าเครื่องเรือนภายในกลับเรียบง่ายและสะอาดสะอ้าน หลินถงมองไปรอบ ๆ ครู่หนึ่ง ก่อนจะหาที่สะอาด ๆ นั่งลง
“ท่านแม่ ฮวนฮวนมาช่วยท่านหิ้วน้ำเจ้าค่ะ ฮวนฮวนโตแล้ว หิ้วไหวแล้วนะ” เสียงเล็ก ๆ นุ่มนวลของเด็กหญิงตัวน้อยดังขึ้นพร้อมกับคำประกาศอันหาญกล้า พลางเอ่ยพลางจะเข้ามาแย่งถังไม้ในมือของสตรี
“ฮวนฮวนเด็กดี ตรงนี้แม่ทำเองก็พอ เจ้าไปอยู่เป็นเพื่อนท่านพ่อให้มาก ๆ เถิด” เสียงที่ตอบเด็กหญิงตัวน้อยเป็นเสียงที่อ่อนโยนยิ่งนัก เสียงนี้ช่างคุ้นเคยนัก ที่แท้ก็คือสองแม่ลูกที่ปรากฏตัวในอารามก่อนหน้านี้นั่นเอง
“ไม่เอาเจ้าค่ะ ที่ท่านพ่อฮวนฮวนก็จะไป แต่ตอนนี้ฮวนฮวนอยากช่วยท่านแม่” เด็กหญิงตัวน้อยทำปากยื่นอย่างไม่พอใจ พลางเอ่ยพลางยื่นมือมาคว้าถังไม้
เพื่อป้องกันไม่ให้บุตรสาวล้มลงระหว่างยื้อแย่ง สตรีจึงจำต้องคลายมือซ้ายออก วางถังไม้ที่บรรจุน้ำไว้ครึ่งถังลงบนพื้นดินโคลนอย่างมั่นคง ก่อนจะเอ่ยอย่างจนใจว่า “เช่นนั้นแม่ให้เจ้าลองดูดีหรือไม่ หากฮวนฮวนหิ้วไม่ขึ้น ก็ไปดูแลท่านพ่อ ตรงนี้ให้แม่ทำเอง ดีหรือไม่”
“ดีเจ้าค่ะ” เมื่อได้โอกาส เด็กหญิงตัวน้อยก็รีบใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดที่มี แขนเล็กผอมบางพยายามจะยกถังไม้ที่สูงเกือบเท่าตัวนางขึ้นมา