เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 157 เงาร่างสีม่วง
บัดนี้นางหลอมโอสถระดับสามได้ไม่ยากแล้ว ขอเพียงนางสามารถใช้วิชาห้าดาวหลอมโอสถระดับสี่ออกมาในงานประลองหลอมโอสถได้ เช่นนั้นอันดับหนึ่งนี้ย่อมต้องตกเป็นของนาง!
ถึงเวลานั้น ยังจะมีผู้ใดกล้าดูแคลนนางอีก
ยามนี้ หว่างคิ้วของมู่หรงเสวี่ยเปี่ยมด้วยความมั่นใจ สายลมบริสุทธิ์พัดผ่าน พัดชายอาภรณ์สีแดงของนางให้พลิ้วไหว ท่วงท่าสง่างามสุขุมนุ่มลึก
“ดูท่าศิษย์พี่ใหญ่จะกล่าวไม่ผิด สำนักของพวกเราไม่เหมาะกับนางจริง ๆ” ยามนี้ ข้างหูของหลินถงพลันมีเสียงที่คุ้นเคยดังขึ้น
“หือ? เหตุใดจึงกล่าวเช่นนั้น” หลินถงหันศีรษะไปถาม
ผู้ที่เอ่ยเมื่อครู่คือกู๋โยวเอ๋อร์ หลินถงนึกสงสัยอยู่ไม่น้อย นางเพียงดูละครฉากหนึ่งเท่านั้น หรือว่าจะพบสิ่งใด หรือมีความคิดแปลกใหม่ใดกัน
ยามนี้สีหน้าของกู๋โยวเอ๋อร์เคร่งขรึมอยู่บ้าง ระหว่างคิ้วแฝงความรำคาญอยู่หลายส่วน สีหน้าเช่นนี้หลินถงไม่ค่อยได้เห็นบนใบหน้าของนางนัก
“คิดมากเกินไป ทะนงตนสูงส่ง” เพียงถ้อยคำเรียบง่ายไม่กี่คำ กลับสรุปตัวตนของมู่หรงเสวี่ยได้อย่างเห็นภาพชัดเจน เรื่องนี้หลินถงพยักหน้าเห็นด้วย