เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 152 เส้นชะตา
ต่อเรื่องนี้ หลินถงกวาดสายตามองตำราภาพค่ายกลที่นอนสงบนิ่งอยู่ในหยกมิติอีกครั้ง นี่นับเป็นไพ่ตายที่ดีที่สุดในการต่อสู้ของนางในภายภาคหน้าเลยทีเดียว
ทว่าในตอนนั้นเอง รอยยิ้มอ่อนโยนของสตรีผู้นั้นพลันแข็งค้างลง ความเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อยนี้ดึงดูดความสนใจของบุรุษข้างกายได้อย่างรวดเร็ว เขาจึงรีบโอบเอวของนางพลางเอ่ยถามว่า “เสี่ยวหรู เป็นอันใดไปหรือ”
“ที่นี่พวกเราอยู่ไม่ได้แล้ว พวกเราต้องรีบไปแล้ว” สตรีที่ถูกเรียกว่าเสี่ยวหรูขมวดคิ้วมุ่น ทำให้บุรุษข้างกายรู้สึกปวดใจยิ่งนัก
“ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร หากที่นี่อยู่ไม่ได้ พวกเราก็ย้ายไปที่อื่น ขอเพียงพวกเราไม่แยกจากกัน ไม่ว่าที่ใดก็ล้วนเป็นบ้านของพวกเรา” บุรุษรีบปลอบโยนสตรีผู้นั้นพลางตบหลังมือนางเบา ๆ
คำพูดที่ทุ้มต่ำและสงบนิ่งของบุรุษทำให้คิ้วของสตรีคลายลง ใช่แล้ว ไม่ว่าจะเกิดเรื่องใดขึ้น ขอเพียงนางและพี่จวินได้อยู่ด้วยกันตลอดไป อุปสรรคที่ใหญ่หลวงเพียงใดก็สามารถร่วมกันแก้ไขได้
เมื่อคิดได้ดังนั้น สตรีจึงยิ้มให้บุรุษอย่างอ่อนโยน ก้นบึ้งของดวงตาเปี่ยมไปด้วยความรักใคร่ที่มีต่อเขา ทำให้ใบหน้าที่เดิมทีดูธรรมดานั้นกลับมีชีวิตชีวาขึ้นมา
หลินถงที่ได้ยินบทสนทนาของพวกเขา ในใจก็ยิ่งรู้สึกคันยุบยิบด้วยความใคร่รู้
พวกเขาที่มีตบะสูงส่งถึงเพียงนี้ ยังจะพบเจอกับความยากลำบากอันใดอีกหรือ