กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 118 วันเวลาสงบงาม (ยามสาม)
หลายวันมานี้ที่ได้อยู่ด้วยกัน แม้แต่ชาวบ้านที่เชื่องช้าก็ยังค้นพบว่าหลินถงนั้นไม่ธรรมดา นางจะต้องจากไปสักวันหนึ่ง เพียงแต่การรู้เช่นนั้นเป็นเรื่องหนึ่ง แต่เมื่อวันนั้นมาถึงจริง ๆ ทุกคนต่างก็อาลัยอาวรณ์ไม่น้อย
มีเพียงใบหน้าที่เต็มไปด้วยริ้วรอยของหัวหน้าหมู่บ้านเฒ่าผู้ชราเท่านั้นที่ไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ
หลังจากหลินถงล่ำลาทุกคนแล้ว นางก็เก็บสัมภาระให้เรียบร้อย อันที่จริงนางไม่มีสัมภาระใด แต่สิ่งที่บรรจุอยู่ในนั้นล้วนเป็นเสื้อผ้าและรองเท้าที่ชาวบ้านผู้มีน้ำใจเย็บปักให้ทีละเข็มทีละด้าย ในชั่วขณะที่ได้รับสิ่งเหล่านั้น หลินถงกำหมัดแน่นขึ้นอย่างเงียบ ๆ
นางจะต้องกลับมาอีกแน่นอน