กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 99 มนุษย์เกิดมามีใจ
“เอ๊ะ” ขณะที่หลินถงกำลังครุ่นคิด ฉู่ชิงก็เปล่งเสียงแสดงความสงสัยออกมาทันที
“เป็นอะไรไป” หลินถงมองตามสายตาของเขา ก็เห็นตงฟางหรงไม่ไกลนักกำลังเดินมานางอย่างไม่รีบร้อน
ชุดยาวสีขาวเมื่อต้องลมกลางคืนก็ปลิวสะบัดตามลม ราวเมฆราวหมอก ราวกับเซียนที่ถูกเนรเทศลงมา
ใจของหลินถงอดกระตุกวูบขึ้นมาหนึ่งครั้งไม่ได้ เขาคงไม่มาหานางกระมัง
ยามนี้ยังไม่ทันที่หลินถงจะคิดเรื่อยเปื่อย แขนเสื้อของนางก็ถูกฉู่ชิงคว้าไว้เต็มมือ พร้อมกล่าวด้วยสีหน้าตื่นเต้น “หลินถง เจ้ารู้จักชายงามเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อใด”
งดงาม…
เอาคำว่างดงามมาบรรยายชายคนหนึ่ง นี่มันคือการหาที่ตายหรือไร!