กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 80 วายุคลั่งเมฆาแปรผัน
เวลานี้ หลินถงที่ใกล้จะกลับถึงโรงเตี๊ยมอยู่แล้วพลันสั่นสะท้านขึ้นมา นางเงยหน้าขึ้นมองแสงตะวันยามเที่ยงอย่างสงสัย ผิดแล้วหนา ฟ้าสว่างสดใสเช่นนี้ เหตุใดจึงสั่นหนาวขึ้นมาได้ ช่างเหมือนผีหลอกเสียจริง คิดจบก็ส่ายศีรษะ ฝีเท้ายิ่งเร็วขึ้นอีกเล็กน้อย