กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 12: ครุ่นคิดยามค่ำในป่าไผ่
“ได้เลยขอรับ ท่านลูกค้าพอใจก็เป็นพอ รบกวนชำระเงินด้วย รวมทั้งหมดหนึ่งร้อยสิบตำลึงเงิน ทางร้านตัดเศษให้ เหลือเก็บแค่หนึ่งร้อยตำลึงเงินก็แล้วกัน” หลินถงหรี่ตาลงเล็กน้อย ยิ้มเจ้าเล่ห์ประจบประแจงจ้องมองเยี่ยนเลี่ย
“เจ้ากำลังหลอกใครกัน แค่กับข้าวสี่ชามนี้ก็คุ้มค่าหนึ่งร้อยตำลึงเงินหรือ” เยี่ยนเลี่ยเสียงสูงขึ้นกะทันหัน จ้องหลินถงด้วยสายตาราวกับมองคนตาย
สำหรับชาวบ้านธรรมดาแล้ว หนึ่งร้อยเหรียญทองแดงก็พอใช้ชีวิตได้หนึ่งเดือน หนึ่งตำลึงเงินก็พอใช้ชีวิตได้สิบเดือน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงหนึ่งร้อยตำลึงเงินเลย ไม่แปลกที่เยี่ยนเลี่ยจะโกรธถึงเพียงนี้