เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 255 หม้อไฟเนื้อจามรี
เหวินซิ่วฟูหรี่ตาลง มองสำรวจจามรีป่าที่อยู่ไกลออกไปผ่านเลนส์อย่างละเอียด
จามรีตัวนี้มีขนาดร่างกายใหญ่โต ความสูงระดับไหล่กะดูแล้วน่าจะถึง 2 เมตร ทั่วร่างคลุมด้วยขนยาวสีดำหนาทึบ เขาคู่หนึ่งหนาใหญ่เป็นพิเศษ โค้งออกด้านนอกราวกับเคียว แผ่กลิ่นอายความดุร้ายออกมาอย่างชัดเจน
“จามรีตัวนี้ไม่เล็กเลย อย่างน้อยต้องมีหนึ่งพันกว่าจิน” เหวินซิ่วฟูวางกล้องส่องทางไกลลง พลางปลดปืนซุ่มยิง G43 ลงมาจากแผ่นหลัง
ผิงตุยหล่างชั่วพยักหน้า เตือนด้วยเสียงเบา “จามรีป่าอารมณ์ดุร้าย ตัวที่พลัดฝูงยิ่งไม่ควรไปแหย่ อย่าเข้าไปใกล้เกินไป”
เหวินซิ่วฟูกะน้ำหนักปืนซุ่มยิงในมือ คะเนระยะทางดูคร่าว ๆ “ไม่ต้องเข้าไปหรอก ห้าร้อยกว่าเมตร ระยะยิงของ G43 พอถมเถ ทิศทางลมเอียงไปทางตะวันตก แรงลมไม่มาก ผลกระทบไม่เยอะ”