เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 243 สมบัติปฐพี
นอนหลับสนิทตลอดทั้งคืน ยามที่เหวินซิ่วฟูลืมตาตื่นขึ้นมา ท้องฟ้านอกหน้าต่างเพิ่งจะเริ่มสลัวขาว
เขาตื่นนอนตรงเวลาอย่างเคย เดินออกไปนอกตู้รถไฟแล้วร่ายเพลงหมัดอยู่หลายรอบเพื่อยืดเส้นเอ็นกระดูก
ทุ่งทุนดราในยามเช้าตรู่ยังคงแห้งแล้งหนาวเหน็บ ลมหนาวหอบเอาเกล็ดน้ำแข็งซัดสาดเข้าใบหน้าราวกับมีดกรีด แต่เมื่อออกหมัดไปชุดหนึ่ง ทั่วทั้งร่างของเขาก็มีโลหิตปราณปั่นป่วน กลับบังเกิดความอบอุ่นขึ้นมาสายหนึ่งแทน
หลังกินอาหารเช้าเสร็จ พวกเหวินซิ่วฟูสามคนก็เก็บสัมภาระอย่างง่าย ๆ เตรียมมุ่งหน้าไปยังทิศทางตรงกันข้ามกับถ้ำ
ก่อนออกเดินทาง เหวินซิ่วฟูทิ้งสิงโตถ้ำที่ยิงตายเมื่อวานไว้ ให้พวกชุยเทียนปิงกับซานโกวช่วยกันจัดการชำแหละ
เพื่อป้องกันเหตุไม่คาดฝัน เขายังจงใจทิ้งปืนกล MG34 กับปืนไรเฟิลต่อต้านรถถังบอยส์ไว้ให้พวกเขาด้วย