เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 226 ล้วนก้าวหน้า
หลี่เซี่ยงเฉียนกินข้าวเสร็จ ก็ยื่นกล่องข้าวให้เหล่าหวัง งานล้างถ้วยชามแต่ไหนแต่ไรมาก็เป็นหน้าที่ของเหล่าหวังอยู่แล้ว
เหล่าหวังถือพลั่วทหารช่าง ตักถ่านหินไม่กี่ก้อนเทใส่เข้าไปในเตา มองเปลวไฟที่ริบหรี่พลางเอ่ยขึ้น “เฮ่ย แกอย่าหาว่าพูดไป ถ่านหินที่นี่ติดไฟง่ายดีชะมัด”
“อืม พรุ่งนี้พอคนนอกไปแล้ว ค่อยเก็บถ่านหินที่ถูกขุดขึ้นมาข้างนอกนั่นเข้ามิติไปสักหน่อย แบบนี้ต่อไปพวกเราไปดินแดนหิมะบนที่ราบสูง ก็ไม่ต้องกลัวว่าจะหนาวตายแล้ว” เหวินซิ่วฟูยื่นกล่องข้าวของตัวเองให้เหล่าหวังเช่นกัน แล้วตบก้นลุกขึ้นยืน
เขาหันหน้าไปมองหลี่เซี่ยงเฉียน จัดแจงขึ้นว่า “พี่หลี่ พี่กับเสี่ยวเฉินอยู่เวรยามไปก่อนสักพักนะ พวกผมสองสามคนจะอาศัยช่วงที่มันยังไม่แข็งตัวจนหมด ไปจัดการม้าไม่กี่ตัวที่ถูกยิงตายพวกนั้นเสียหน่อย เนื้อเยอะขนาดนี้ พอให้พวกเรากินไปได้อีกนานเลย”