กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 224 เป็นนกขมิ้นสักครา
รอยยิ้มบนใบหน้าของหลี่ไห่เซิงไม่ลดลงแม้แต่น้อย ทว่าร่างกลับเบี่ยงหลบไปด้านข้างด้วยความเร็วสูงยิ่ง หลบประกายแสงเย็นเยียบที่แทงตรงมายังลำคอได้อย่างหวุดหวิด
ต่อมา สีหน้าของเขาก็พลันเย็นเยียบ อาศัยแรงจากการหมุนตัวยกขา ถีบเข้าที่หน้าอกของคนสนิทชายวัยกลางคนอย่างจัง
หน้าอกของคนสนิทถูกกระแทกอย่างหนัก ลูกตาแทบจะถลนออกมา ร่างกระเด็นถอยหลังไปไกลร่วมสองสามเมตร หลังร่วงกระแทกพื้นอย่างแรง ก็กระอักเลือดคำโตออกมาทันที
“พรวด…”
ขณะที่คนสนิทลุกขึ้นโจมตี หัวหน้าวัยกลางคนก็รีบลุกขึ้นยืนเตรียมจะวิ่งหนี แต่เขากลับนึกไม่ถึงเลยว่า เพียงแค่ปะทะกันชั่วพริบตา ยอดฝีมือที่เป็นดั่งแขนซ้ายแขนขวาของตนจะถูกถีบจนล้มคว่ำด้วยเท้าเดียว