เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 209 เอ้อร์ไหวหลับลึก
“เอ้อร์ไหวบาดเจ็บสาหัสเกินไป ตอนนี้ยังไม่มีทางรักษา เดิมทีร่างกายเขาก็อ่อนแอจนยังไม่ทันฟื้นตัวดี ตอนนี้ยังมาบาดเจ็บหนักขนาดนี้อีก เขาไม่อาจทนรับความทรมานหรือการกระทบกระเทือนใด ๆ ได้อีกแม้แต่น้อย
แต่ว่าซี่โครงของเขาหักไปเกินครึ่ง หัวใจ ตับ และปอดล้วนได้รับความเสียหายอย่างสาหัส ทั้งยังเสียเลือดมากเกินไป ถ้าไม่ช่วย เขาก็คงยื้อได้อีกไม่นาน แต่ถ้าจะรักษา ร่างกายที่ร่อแร่ดั่งตะเกียงหมดน้ำมันในตอนนี้ก็ทนรับไม่ไหว ดังนั้น…”
เมื่อฟังคำพูดของอูลาเหรินจบ แม้เธอจะพูดยังไม่ทันจบประโยค แต่ทุกคนต่างก็เข้าใจความหมายเบื้องหลังเป็นอย่างดี เมื่อมองดูเพื่อนเล่นที่เติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็กกำลังจะสิ้นลม สติและอารมณ์ของเหวินซิ่วฟูกับหมั่งจื่อก็ค่อย ๆ พังทลายลงทีละน้อย