กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 207 ความสูญเสียของกลุ่มเล็ก
คิดถึงตรงนี้หลายคนก็นั่งไม่ติดอีกต่อไป หากถ้ำถูกปืนกลหลายกระบอกปิดปากทางเข้าไว้ ต่อให้ปู่หวงกับท่านนักพรตเฒ่าจะเก่งกาจเพียงใดก็คงไร้หนทาง
เหวินซิ่วฟูลุกพรวดขึ้นมาทันที “ไม่ได้แล้ว รอไม่ได้แล้ว พวกเราต้องรีบกลับไป อันตรายจะมาจากนักพรตเฒ่าโก่วหรือไม่ก็ช่าง รีบกลับไปก่อนย่อมไม่ผิดแน่”
อีกหลายคนลุกขึ้นเตรียมจะไปด้วยกัน เหวินซิ่วฟูยื่นมือออกไปขวางไว้ “พวกนายเตรียมพร้อมอยู่ในมิติเถอะ ฉันจะขี่ม่อเฟิงกลับไปคนเดียว ด้วยเรี่ยวแรงของม่อเฟิงในตอนนี้ ใช้เวลาไม่นานก็ออกจากป่าเขาได้แล้ว พอออกจากป่าเขาแล้วฉันค่อยปล่อยพวกนายออกมา แบบนี้จะเร็วกว่า”