เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 203 รวยเละไม่คาดฝัน
หลังจากออกมาในตอนเช้า พายุหิมะขาวก็สงบลงเกือบหมดแล้ว ทว่าท้องฟ้ายังคงมัวซัวมองไม่เห็นดวงอาทิตย์ ทัศนวิสัยดีกว่าเมื่อวานมาก ทั้งการไม่มีแดดยังไม่ต้องกังวลเรื่องตาบอดจากหิมะ แม้พวกเขาจะมีแว่นกันแดด แต่คนที่ใส่แว่นตาก็รู้ดีว่าการใส่ในฤดูหนาวนั้นทรมานขนาดไหน
พอมาถึงจุดที่เก็บซากเสือได้เมื่อวาน บนพื้นก็ไม่หลงเหลือร่องรอยอะไรแล้ว หิมะกลบฝังไปจนหมดสิ้น ดูท่าแล้วเมื่อคืนลมและหิมะคงไม่เบาเลย
“หิมะตกหนักขนาดนี้ ยังจะหาเบาะแสเจออีกเหรอ” ชุยเทียนปิงมองดูจุดที่ไม่เหลือร่องรอยใด ๆ แล้วก็ไม่ได้คาดหวังอะไรมากนัก
“หาเจอก็หา หาไม่เจอก็ช่างเถอะ ไม่ได้เกี่ยวพันอะไรกับพวกเราอยู่แล้ว อีกอย่างพวกเรายังมีซังเปียวกับเถี่ยโถวนี่นา” เหวินซิ่วฟูกล่าวพลางเรียกซังเปียวกับเถี่ยโถวเข้ามา แล้วยื่นน้ำมันชโลมปืนให้พวกมันดม