เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 194 ช่วงเวลาล่าสังหาร
ซานโกวแนบหูเด็กหญิงแล้วกระซิบเสียงเบาว่า “พวกเรามาช่วยเธอ อย่าส่งเสียงดังนะ”
พูดจบก็ไม่รอให้เด็กหญิงตอบ อุ้มตัวเธอขึ้นมาอย่างแผ่วเบา อาจเป็นเพราะกระทบกระเทือนบาดแผล เด็กหญิงจึงส่งเสียงร้องครางออกมาเบา ๆ
ซานโกวกับหมั่งจื่อชะงักไป ผู้ชายในห้องฝั่งตรงข้ามร้องตะโกนขึ้นมาว่า “ยายแก่แซ่หลี่ ไปดูซิว่าเกิดอะไรขึ้น อย่าให้มันตายเชียวนะ”
ห้องข้าง ๆ มีเสียงขยับตัวคลานออกจากผ้าห่มดังสวบสาบ ตามมาด้วยเสียงพึมพำก่นด่าของหญิงคนหนึ่ง
ซานโกวกับหมั่งจื่อไม่รีรออีกต่อไป ซานโกวอุ้มเด็กหญิงวิ่งออกไป หมั่งจื่อคอยระวังหลัง ฝั่งตรงข้ามได้ยินเสียงก็รู้ว่ามีสิ่งผิดปกติ ประตูตรงกลางห้องถูกกระชากเปิดออก คนที่โผล่ออกมาไม่ใช่ผู้หญิง แต่เป็นผู้ชายคนหนึ่งที่ถือปืนพกอยู่ในมือ