เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 192 ค่ายหุบเขาชาดทาแก้มถูกยึดครอง
พวกเหวินซิ่วฟูทั้งสามคนมุดเข้าไปในป่าหาทำเลที่ค่อนข้างลับตา แล้วกลับเข้าไปพักผ่อนในมิติ รุ่งขึ้นจึงออกเดินทางมุ่งหน้ากลับบ้านแต่เช้าตรู่
ด้วยเรี่ยวแรงของพวกเขาทั้งสามคน ยามสนธยาก็เดินทางกลับถึงบ้าน การเดินทางรอบนี้นับว่าราบรื่น ไม่ได้เจอกับพวกคนสารเลวอีก
“กลับมากันแล้วเหรอ รีบเก็บของแล้วมากินข้าวสิ ฉันกะไว้แล้วเชียวว่าพวกนายคงใกล้จะถึง” พวกเขาทั้งสามคนยังไม่ทันถึงบ้านก็ถูกซังเปียวกับเถี่ยโถวตรวจพบเสียก่อน พอเดินเข้าลานบ้าน พี่ใหญ่ก็เอ่ยปากเรียกให้มากินข้าว
“อูลาเหรินล่ะ” เมื่อไม่เห็นอูลาเหริน เหวินซิ่วฟูจึงเอ่ยถามขึ้นมาคำหนึ่ง
พี่ใหญ่ยกกับข้าวมาวางบนโต๊ะพลางพูดว่า “ตอนบ่ายหัวหน้ากองหนิวให้คนในหมู่บ้านมาตาม บอกว่ามีคนล้มป่วย อูลาเหรินเลยออกไปรักษา”