เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 182 ศิษย์ถูกขับจากสำนักใหญ่
เงามายาของเพียงพอนเหลืองที่มุดออกมา ดูเหมือนจะโปร่งแสงกว่าตอนที่เข้าไปเล็กน้อย วูบวาบไม่มั่นคงราวกับเทียนไขกลางสายลม คล้ายจะสลายหายไปได้ทุกเมื่อ
เมื่อเห็นเงามายาดวงวิญญาณนี้ สีหน้าของเอ้อร์ไหวกับหวังเหล่าไหวต่างก็ดูไม่ค่อยดี พวกเขารู้แล้วว่านักพรตหญิงเฒ่าผู้นั้นคือปีศาจเพียงพอนเหลืองตนนี้แปลงกายมา
เหวินซิ่วฟูหยิบเขี้ยวสะกดอัปมงคลที่ได้สติแล้วหวังเหล่าไหวส่งคืนมา ตรึงไว้บนผนังด้านหลังและด้านขวาของเพียงพอนเหลือง ด้านหน้าคือเหวินซิ่วฟู ด้านซ้ายคือท่านนักพรตเฒ่า ปิดผนึกเส้นทางถอยหนีทั้งหมดของมันไว้จนสิ้น
เหวินซิ่วฟูถือทวนอัสนีสังหารชี้เล็งอย่างไม่เจาะจง “พูดมาสิ แกมีอะไรอยากจะพูด”
“ฉันรู้ว่าที่พำนักว่างเปล่านี้ใช้งานยังไง แล้วฉันก็รู้เบื้องลึกเบื้องหลังของนักพรตเฒ่าโก่ว ในที่พำนักว่างเปล่ายังมีของที่เขาทิ้งเอาไว้ไม่น้อยเลยนะ”