เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 180 มรรคนอกรีตถูกกำราบ
“เอ้กอีเอ้กเอ้ก”
เสียงไก่ตัวผู้ขันที่ดังกังวานและหนักแน่นยิ่งกว่าตอนที่รับมือกับเพียงพอนเหลืองชุดเจ้าสาวพลันดังขึ้น
เสียงไก่ตัวผู้ขันทะลุผืนฟ้าผ่าก้อนเมฆเสียงนี้ คนทั่วไปได้ยินก็แค่รู้สึกว่าเสียงดังไปหน่อยเท่านั้น แต่สำหรับสิ่งชั่วร้ายอัปมงคลแล้ว มันไม่ต่างอะไรกับอัสนีบาตที่ฟาดผ่าลงกลางดวงวิญญาณเลยแม้แต่น้อย
มันสะเทือนจนนักพรตเฒ่าโก่วกับเพียงพอนเหลืองเฒ่าเหม่อลอยไปชั่วขณะ และในจังหวะที่เหม่อลอยไปชั่วพริบตานั้นเอง เสียง “หึ่ง” สายหนึ่งก็ดังขึ้น ประกายแสงสีทองคล้ำสายหนึ่งวาบผ่านข้างกายเพียงพอนเหลืองเฒ่า แววตาที่เหม่อลอยของมันค่อย ๆ พร่าเลือน จากนั้นศีรษะก็ร่วงหล่นลงมา ร่างกายซวนเซแล้วล้มตึงลงกับพื้น
เลือดจากลำคอพุ่งกระฉูดไปไกล สาดกระเซ็นเปรอะไปทั้งตัวนักพรตเฒ่าโก่ว ซึ่งเขาดูไม่ออกเลยสักนิดว่ามันคือตัวอะไรที่ฟันหัวลูกน้องที่เก่งกาจที่สุดของตนขาดกระเด็น