กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 169 บาดเจ็บสาหัสครั้งแรก
อูลาเหรินมองเหวินซิ่วฟูที่โผเข้ามาก็ตระหนักได้ถึงความผิดปกติ เธอไม่หันหลังกลับไปมอง ย่อตัวลงแล้วพุ่งไปข้างหน้า เหวินซิ่วฟูรับตัวอูลาเหรินไว้ได้ ทว่าไม่มีเวลาทำสิ่งอื่นใด จึงกอดปกป้องเธอไว้ในอ้อมอก
จากนั้นก็สัมผัสได้ถึงแรงมหาศาลที่ฟาดลงบนร่าง มนตร์แสงทองกะพริบถี่ ๆ สองสามคราก่อนจะแตกสลายหายไป เหวินซิ่วฟูรู้สึกเพียงแผ่นหลังชาด้าน กอดอูลาเหรินล้มกระแทกพื้น ปืน G43 ในมือก็กระเด็นหลุดลอยไป
ชั่วพริบตาที่แตะพื้น เขาก็กอดอูลาเหรินกลิ้งตัวไปด้านข้างแล้วเหวี่ยงเธอออกไป มิเช่นนั้นด้วยรูปร่างใหญ่โตของตน รวมกับแรงมหาศาลที่แผ่นหลังเพิ่งถูกกระทำ คงได้ทับว่าที่เมียของตนจนบาดเจ็บสาหัสเป็นแน่