กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 145 คนขับเรือเจ้าของร้านและนายหน้า ไร้ความผิดก็สมควรตาย
หานเยวี่ยสั่งการให้ลูกน้องใส่กุญแจมือสองสามีภรรยาคู่นั้นทันที ก่อนจะหันมาพูดกับเหวินซิ่วฟูว่า “สถานการณ์ผมเข้าใจแล้ว รบกวนทั้งสองท่านตามผมไปทำบันทึกคำให้การอย่างละเอียดหน่อยครับ”
“ได้ ไปกันเถอะ” เหวินซิ่วฟูพยักหน้า หันไปกำชับให้อู๋จิ้นจือกับซานโกวเฝ้าสัมภาระให้ดี แล้วพาอูลาเหรินเดินตามตำรวจรถไฟมุ่งหน้าไปยังตู้เสบียง
ยามเดินผ่านข้างกายสองสามีภรรยาคู่นั้น อูลาเหรินก็ผลักชายคนนั้นทีหนึ่งอย่างเงียบเชียบ
หางตาของเหวินซิ่วฟูเหลือบไปเห็นเข้าพอดี แต่เขาก็ไม่ได้ส่งเสียง ปล่อยให้เธอได้ระบายเพลิงโทสะในใจออกมาบ้าง