เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 142 ซื้อเสบียงสิ่งของ
ตอนมาถึงเมืองตี๋ฮว่าก็เป็นเวลาพลบค่ำแล้ว รอจนจัดแจงที่พักเรียบร้อย ท้องฟ้าก็มืดสนิท ยุคสมัยนี้ห้องจำหน่ายตั๋วของสถานีรถไฟไม่ได้เปิดทำการ 24 ชั่วโมง ช่องหน้าต่างปิดไปนานแล้ว เหน็ดเหนื่อยมาทั้งวัน ทุกคนกลับถึงเรือนรับรองก็แยกย้ายกันพักผ่อน
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ทั้งสี่คนกินข้าวเช้าเสร็จก็รีบมุ่งหน้าไปสถานีรถไฟแต่เช้า ในยุคสมัยนี้ เมืองตี๋ฮว่ายังไม่มีรถไฟสายตรงไปยังเมืองฮั่นอู่ จำต้องต่อรถหลายรอบ โดยต้องนั่งจากตี๋ฮว่าไปหล่านโจวก่อน แล้วเปลี่ยนขบวนจากหล่านโจวไปฉางอาน สุดท้ายถึงจะไปถึงฮั่นอู่ได้
พอไปถึงสถานีแล้วสอบถาม ตั๋วของวันนั้นก็ขายหมดเกลี้ยงแล้ว อย่างเร็วที่สุดก็ต้องรอรถไฟช่วงเช้าของวันรุ่งขึ้น เหวินซิ่วฟูไม่เสียเวลาอ้อมค้อม ตรงไปหาผู้รับผิดชอบสถานีแล้วแสดงบัตรประจำตัวสำนักรักษาความปลอดภัยทันที