เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 139 พักฟื้น
ชุยเทียนปิงดูแล้วสภาพยังพอไหว เพียงแต่ดวงตายังแดงระเรื่ออยู่บ้าง มุมปากมีรอยยิ้มชั่วร้ายผุดขึ้นมาเป็นบางครั้ง ซานโกวฟื้นตัวกลับมาได้เกือบหมดแล้ว อีกสองวันก็คงหายดี ตอนนี้ขอเพียงไม่ออกกำลังหักโหมก็ไม่มีผลกระทบอะไรแล้ว
อู๋จิ้นจือ “ต่อไปวางแผนยังไง จะกลับตงเป่ยไหม”
เหวินซิ่วฟู “พักฟื้นสักช่วงหนึ่งก่อน ออกมานานขนาดนี้ไม่เคยได้พักผ่อนจริงจังเลย พอดีอยู่ส่วนลึกของเทือกเขาเทียนซาน ไม่มีใครมารบกวนด้วย ตกค่ำค่อยใช้วิทยุสื่อสารส่งโทรเลขไปหาลุงหนิว รายงานว่าปลอดภัยดี
แล้วก็ติดต่อสำนักจัดการเหตุการณ์พิเศษสักหน่อย สองสามวันมานี้ไม่สงบเลย ไม่ได้ติดต่อเลยด้วย ถ้าไม่มีเรื่องอะไร พักผ่อนเสร็จก็กลับตงเป่ย”
เหวินซิ่วฟูแจกบุหรี่ไปรอบหนึ่ง “เป็นไงพี่อู๋ ไปตั้งรกรากที่ตงเป่ยกับพวกเราไหม”