เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 116 จัดการโจรม้าก่อน
ช่วงเวลานี้ สองพี่น้องตระกูลเหวินใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางความทุกข์ทรมานใจตลอดเวลา
พ่อถูกบีบบังคับให้เข้าป่าเขา จนถึงตอนนี้ยังไม่รู้เป็นตายร้ายดี ส่วนพวกโจรม้าก็ตามมารังควานรอบตัวไม่หยุดหย่อนราวกับแมลงวัน ความไม่แน่นอนของโชคชะตาราวกับตาข่ายที่ไร้ช่องลม รัดตรึงจนพวกเธอกินไม่ได้นอนไม่หลับ กายใจเหนื่อยล้าจนถึงที่สุด
กระทั่งเมื่อครู่นี้ พวกเหวินซิ่วฟูทั้ง 5 คนลงมือราวกับสายอัสนีฟาดกวาดล้างรัง จัดการฝูงโจรม้าที่บีบคั้นจนพวกเธอคิดจะตายตกไปตามกันได้อย่างเด็ดขาดหมดจด
ประสาทที่ตึงเครียดเมื่อได้ผ่อนคลายลง ความหวาดกลัวที่สั่งสมไว้ก็ทะลักออกมาราวกับเขื่อนแตก เหวินจิ่วเหยียนซบอยู่ในอ้อมอกของอูลาเหริน ร้องไห้ไปพลาง จนกระทั่งผล็อยหลับลึกไปเช่นนั้นเอง
พวกเหวินซิ่วฟู 3 คนมองดูคราบน้ำตาที่ยังไม่แห้งบนใบหน้าของน้องเล็ก จึงไม่ได้รั้งอยู่ในกระท่อมหลุมดินนานนัก สถานที่แห่งนี้คับแคบจนเกินไป แม้แต่จะขยับพลิกตัวยังลำบาก
อูลาเหรินช้อนอุ้มน้องสาวขึ้นมาอย่างระมัดระวัง คนทั้งกลุ่มเลิกม่านประตูอันหนาหนักแล้วเดินออกไปด้านนอก