เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 111 จับลาป่ามองโกล
หลังจากพักค้างแรมที่เขตเอจี้น่าฉีหนึ่งคืน วันรุ่งขึ้นก็ออกเดินทางต่อ พ้นจากเขตเอจี้น่าฉีก็มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก เดินทางมาตลอดทั้งวัน จนถึงช่วงค่ำจึงตั้งค่ายพักแรมตรงบริเวณทะเลทรายโกบีริมขอบตะวันตกเฉียงเหนือของทะเลทรายปาตานจี๋หลิน
ในขณะที่เหล่าเยาวชนช่วยพัฒนาชายแดนกำลังกางกระโจมตั้งค่าย อู๋จิ้นจือเพียงแค่นำรถบ้านเลื่อนหิมะออกมาก็เป็นอันเสร็จเรียบร้อย เมื่อเห็นเหวินซิ่วฟูถือกล้องส่องทางไกลยืนอยู่บนเนินดินเพื่อสังเกตการณ์ไปยังทิศทางที่ใกล้กับทะเลทราย เขาก็เดินตามเข้ามา
“ดูอะไรอยู่เหรอเสี่ยวฟู ตรงนี้มีปัญหาอะไรหรือเปล่า”
เหวินซิ่วฟูยื่นกล้องส่องทางไกลให้อู๋จิ้นจือ พลางชี้ไปยังเส้นขอบฟ้าที่อยู่ไกลออกไป
“พี่อู๋ลองดูตรงนั้นสิครับ ไกลมากจนมองเห็นไม่ค่อยชัด ดูเหมือนจะมีฝูงสัตว์ขนาดใหญ่อยู่ฝูงหนึ่ง ตัวไม่เล็กเลย ไม่ใช่ละมั่งเหลือง แล้วก็ไม่เหมือนกวางด้วย กวางไม่น่าจะรวมฝูงใหญ่ขนาดนี้”
อู๋จิ้นจือรับกล้องส่องทางไกลมา มองไปยังทิศทางที่เหวินซิ่วฟูชี้ ไม่นานก็หัวเราะออกมา