เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 106 หนุ่มโง่เง่ามีความสุขเยอะ
ช่วงกินอาหารเช้า คนสามคนในกลุ่มเยาวชนช่วยพัฒนาชายแดนก็ดึงดูดความสนใจของเหวินซิ่วฟู ชายสามคนนี้มีคนหนึ่งหน้าตาไม่เลวทีเดียวจัดว่าหล่อเหลา ทว่าแววตากับมุมปากที่ยกยิ้มกลับให้ความรู้สึกลามกหยาบโลนอยู่ตลอด ข้างกายยังมีผู้ติดตามรูปร่างกำยำล่ำสันอีกสองคน
ในสามคนนั้น ผู้ติดตามร่างหนาล่ำหน้าเหลี่ยมตาตี่คนหนึ่งเชิดคางไปทางอูลาเหริน พลางเอ่ยกับชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาว่า “พี่หลี่ แม่สาวชนกลุ่มน้อยคนนั้นหน้าตาสะสวยไม่เบาเลยนะ”
ผู้ติดตามอีกคนที่มีรูปร่างกำยำล่ำสันและมีสีหน้าเซ่อซื่อพอกันเอ่ยขึ้นว่า “แต่พวกเขามีปืนกันหมด น่าจะเป็นคนของกองทัพนะ ไปหาเรื่องด้วยไม่ดีมั้ง”
พี่หลี่หนุ่มหล่อมองดูอูลาเหริน มุมปากผุดรอยยิ้มชั่วร้ายขึ้นมาสายหนึ่ง “พวกเขาไม่น่าใช่ทหารหรอก เมื่อวานฉันได้ยินมาว่าขอติดตามขบวนไปหากองพลผลิตและก่อสร้างเพื่อตามหาญาติ แม่สาวคนนั้นสวยสะดุดตาจริง ๆ นั่นแหละ” พูดจบก็ส่งชามข้าวต้มในมือให้ผู้ติดตาม แล้วเดินตรงไปหาอูลาเหริน