เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 95 อสุรกายชีวเคมีสุดอำมหิต
หัวหน้าโจรเอ่ยพึมพำอย่างสงสัยพลางหันหัวไปมอง “อสุรกายมาจากไหนกัน”
หัวหน้าโจรที่หันกลับไปมองสิ่งมีชีวิตประหลาดตรงหน้าด้วยสายตาเหม่อลอย ลำตัวเป็นม้า ขาทั้งหกมีกรงเล็บแหลมคม หัวเป็นจระเข้ เขาตกใจกลัวอสุรกายตัวมหึมานี้จนยืนตะลึงงัน เขาไม่เคยเห็นหรือได้ยินเกี่ยวกับสัตว์ชนิดนี้มาก่อน ไม่สิ ไม่อาจเรียกมันว่าสัตว์ได้ ต้องเรียกว่าอสุรกายถึงจะถูก
ม้าปลาหมึกตรงปากทางเข้าอุโมงค์พลันอ้าปากโลหิตคำรามลั่น “โฮก” ลมคาวคลุ้งที่พ่นออกมาจากปากใหญ่เป่าผมเผ้ากระเซิงของหัวหน้าโจรปลิวไปด้านหลัง
ลูกน้องโจรตะโกน “ลูกพี่ รีบยิงสิ” พลางยกปืนไรเฟิลแบบ 56 กึ่งอัตโนมัติขึ้น เหนี่ยวไกอย่างต่อเนื่องดัง “ปัง ปัง ปัง” กระสุนเฉียดใบหูของลูกพี่พุ่งแหวกลมเข้าไปในปากใหญ่ของม้าปลาหมึก ฝีมือยิงปืนของไหลซานคนนี้ไม่เลวเลยทีเดียว เกิดเป็นรูเลือดขึ้นมาหลายรู อสุรกายเจ็บปวดจนต้องหุบปากใหญ่ลง