กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 88 ตามหาร่องรอย
พวกเขาหยิบม้านั่งพับตัวเล็กมาสองสามตัว ล้อมวงนั่งรอบเตาไฟ ในมือถือถ้วยเคลือบไว้
เสนาธิการคังมองบ้านหลังน้อยที่ยังคงอยู่ในรูปแบบรถบ้านเลื่อนหิมะ “ของพวกนายนี่มันดีจริง ๆ ไม่ต้องเสียเวลากลางป่ามากางเต็นท์เก็บเต็นท์เลย ฉันเห็นข้างหลังยังแบกยางรถไว้อีก เปลี่ยนเป็นรถม้าได้ด้วยงั้นเหรอ?”
เหวินซิ่วฟูพยักหน้า “คราวนี้ต้องเดินทางไกลไปตามหาญาติ คิดว่าคงต้องนอนค้างแรมกลางป่าอยู่บ่อย ๆ เลยตั้งใจวานให้คนช่วยทำขึ้นมา ถอดรางเลื่อนด้านล่างออก แล้วเปลี่ยนเอายางรถใส่เข้าไปก็กลายเป็นรถม้าแล้ว แต่ปกติพวกเรามักจะเก็บไว้ในถุงย่ามของพี่อู๋เป็นหลัก”
เสนาธิการคังกับพวกทั้งสามคนมองด้วยความอิจฉา แล้วไม่พูดอะไรต่ออีก
เสนาธิการคัง “สุยหยวน เล่าสถานการณ์ช่วงสองสามวันนี้หน่อยสิ ในเขามีความเคลื่อนไหวอะไรบ้างไหม?”