ตอนที่ 72 เตรียมออกเดินทาง

ตอนที่ 72 เตรียมออกเดินทาง

อาหารฆ่าหมูมื้อนี้กินกันจนฟ้าใกล้ค่ำ แต่ละคนกินกันจนพุงกาง หัวหน้าหน่วยกับพวกหมั่งจื่อไม่กี่คนต่างเมามายโซเซ ตอนกลับจึงทำได้เพียงให้ป้าหนิวกับแม่เอ้อร์ไหวเป็นคนขับรถม้า

เมื่อส่งพวกเขากลับไปแล้ว ก็ช่วยประคองปู่หวงกับท่านนักพรตเฒ่ากลับไปพักผ่อน สามพี่น้องจึงชงน้ำชามานั่งคุยเล่นกัน

ซานโกว “เสี่ยวฟู นายว่าปีหน้าพวกเราต้องไปบุกเบิกที่ดินรกร้างจริงหรือเปล่า”

เหวินซิ่วฟูจิบน้ำชาหนึ่งอึก แล้ว “ถุย” บ้วนใบชาออกมาแผ่นหนึ่ง “แปดเก้าส่วนคงใช่ ตอนนี้ที่ที่พวกเราอยู่นี่ไม่เหมาะกับการประทังชีวิตแล้ว ผืนดินแล้งจนแตกออกเป็นริ้ว ไม่มีทางทำนาปลูกผักได้เลย แล้วหลายปีก่อนพอกองพลผลิตและก่อสร้างเข้ามาประจำการ รวมทั้งมีเยาวชนช่วยพัฒนาชายแดนจากทั่วประเทศทยอยมา ที่ดินที่มีอยู่ตอนนี้รับภาระปากท้องคนมากขนาดนี้ไม่ไหวแน่นอน การส่งกองพลผลิตและก่อสร้างกับเยาวชนช่วยพัฒนาชายแดนมามากมายขนาดนี้ ไม่ใช่แค่เพื่อให้พวกเขามีกินอิ่มท้อง แต่ต้องการให้คนเหล่านี้เลี้ยงดูพื้นที่อีกมากมายทั่วประเทศที่ผลิตเสบียงไม่ได้”