กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 69 ล่าหมีที่ฟาร์มป่าไม้
ถึงเวลาเที่ยง ทุกคนก็พากันมายังโรงอาหารของฟาร์มป่าไม้ มื้อเที่ยงที่นี่ทำแป้งทอดน้ำมันหมี น้ำแกงไข่ และผักดองไว้ให้ ในยุคสมัยนี้ถือเป็นอาหารชั้นดีมากแล้ว
พอกินข้าวเสร็จ ก็ให้ผู้อำนวยการฟาร์มจ้าวจับคนจากฝ่ายรักษาความปลอดภัยมานำทางไปดูจุดเกิดเหตุครั้งล่าสุดก่อน ตอนออกมาไม่ได้กะว่าจะมาล่าสัตว์ จึงไม่ได้พาซังเปียวกับหงเนียงมาด้วย ทำได้เพียงไปดูยังสถานที่จริง สะกดรอยตามรอยเท้าไปเท่านั้น
คนที่ผู้อำนวยการฟาร์มจ้าวจัดมาให้คือหัวหน้าแผนกของฝ่ายรักษาความปลอดภัย อายุยังไม่มากนัก ราว 37-38 ปี รูปร่างกำยำล่ำสัน ชื่อนายอู๋ต้าเฉิง ทีแรกที่เห็นพวกเขากลุ่มนี้ คนที่โตที่สุดอย่างชุยเทียนปิงก็อายุไม่ได้มากเท่าไร จึงยังรู้สึกดูแคลนอยู่บ้าง คิดในใจว่าตนเองพาคนไปตั้งมากมายยังหาร่องรอยไม่พบ พวกคนหนุ่มไม่กี่คนนี้จะไม่ยิ่งเปล่าประโยชน์หรอกหรือ
แต่คำพูดประโยคเดียวของหัวหน้าหน่วยจ้าวก็ทำให้เขาเก็บความดูแคลนนั้นกลับไป