เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 65 ในกองผลิตจะได้เปลี่ยนปืนลูกซองเป็นปืนใหญ่แล้ว
หลังจากเปลี่ยนสายกระสุนเสร็จ ก็ไม่ได้โผล่ออกไปจากที่กำบัง ปากกระบอกปืนเล็งตรงไปยังดงต้นอ้อ ไม่นานนักก็เห็นชายไว้เคราดกรูปร่างกำยำคนหนึ่งกับพวกรัสเซียคนหนึ่งคุกเข่าอยู่กับพื้น สองมือชูปืนขึ้นเหนือหัว มือไม่ได้แตะพานท้ายปืนหรือไกปืนแม้แต่น้อย ค่อย ๆ คุกเข่าไถลตัวออกมาบนผืนน้ำแข็งทีละนิด
เหวินซิ่วฟู “อย่าหมอบลงข้าง ๆ คนที่นอนตาย โยนปืนลงพื้น แล้วออกไปตรงลานน้ำแข็งโล่ง ๆ โน่น”
ทั้งสองคนทำตามอย่างว่าง่ายด้วยการโยนปืนทิ้ง แล้วกระดึ๊บไปข้างหน้าไกลพอสมควร คุกเข่าอยู่ตรงลานโล่งแห่งหนึ่ง รอบด้านโล่งเตียน ไม่มีทั้งโจรที่ล้มตายและไม่มีปืน
เหวินซิ่วฟูตะโกนบอก “พี่โกว พวกพี่อย่าเพิ่งออกมานะ”
จากนั้นก็ปล่อยหงเนียงออกมาจากมิติ ออกคำสั่งให้ลงไปดูว่ายังมีใครแอบซ่อนอยู่อีกหรือไม่ ถ้ามีก็ให้โจมตีได้ทันที เขาตบหัวเจ้าตัวแสบทั้งสองเบา ๆ พวกมันก็พุ่งปราดเข้าไปในดงต้นอ้อ
ไม่นานพวกมันก็วิ่งกลับออกมา ยืนอยู่ข้าง ๆ โจรสองคนที่ยอมจำนน ซังเปียวส่งเสียงเห่า “โฮ่ง ๆ” สองที ส่วนเสียงร้องของหงเนียงนั้นแหลมสูงและบาดหูเป็นอย่างยิ่ง ปกติแล้วมันแทบจะไม่ส่งเสียงร้องเลย