เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 60 ไม่มีกวาง ยิงละมั่งเหลือง
กินเสร็จฟ้าก็มืดแล้ว จัดเวรยามผลัดกันเฝ้ากลุ่มละสองคน เหวินซิ่วฟูอยู่คนเดียวหนึ่งกลุ่ม สับเปลี่ยนกันทุกสองชั่วโมง เหวินซิ่วฟูเข้าเวรผลัดแรก ทั้งสี่คนเข้าไปนอนในกระท่อมพักแรม
เขานั่งอยู่ข้างกองไฟหน้ากระท่อมพักแรม บนพื้นปูหนังหมีผืนที่ฟอกเสร็จเรียบร้อยผืนนั้นไว้ ซังเปียวกับหงเนียงนอนหมอบอยู่ซ้ายขวา ไม่รู้สึกหนาวเลยสักนิด พลางฟังเสียงประหลาดสารพัดที่ดังออกมาจากป่าดงดิบยามค่ำคืน
เหวินซิ่วฟูชินกับสภาพแวดล้อมแบบนี้มานานแล้ว คิดในใจว่าพองานพวกนี้เสร็จสิ้น ล่าเนื้ออีกสักหน่อยเก็บไว้กินตอนปีใหม่ ก็จะออกจากป่ากลับบ้านไปหลบหนาวอยู่บ้านฉลองปีใหม่ ฉลองปีใหม่ผ่านพ้นพอเข้าฤดูใบไม้ผลิ ก็จะออกเดินทางไปตามหาอารองกับพี่สาว ออกเดินทางตั้งแต่ต้นฤดูใบไม้ผลิเวลาก็จะเหลือเฟือหน่อย ขอแค่กลับมาก่อนเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วงก็พอ ระหว่างทางผ่านทุ่งหญ้ายังแวะไปเยี่ยมพี่อู๋ได้อีก