เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 57 หัวหน้ากองหนิวคิดว่ากำลังฝันไป
หมั่งจื่อได้ยินว่าว่าที่ภรรยาจะสามารถมาร่วมล่าสัตว์กับตนเองได้ก็ดีใจยกใหญ่ ปากฉีกยิ้มแทบจะถึงกกหู จนหนิวต้าหัวทนดูไม่ได้ต้องเตะใส่ไปทีหนึ่ง น่าโมโหจริง ๆ เชียว ถึงจะรู้ดีว่าผักกาดขาวน้อยของบ้านตนช้าเร็วก็ต้องถูกเจ้าหมูตัวนี้ขวิดกิน แต่ก็ยังอดโมโหไม่ได้อยู่ดี
หนิวต้าหัว “อืม รอเธอกลับมาค่อยถามเธอดูก็แล้วกัน ถ้าเธอเต็มใจก็เอาตามนั้น แต่ถ้าเป็นเรื่องปืนฉันจะหาทางให้เธอเอง หากใช้ปืนของนาย ฉันก็จะจ่ายเงินให้นาย ถือว่านายขายให้ฉัน จะมาเอาไปฟรี ๆ ไม่ได้ ปืนกระบอกหนึ่งไม่ใช่ถูก ๆ เลยนะ”
เหวินซิ่วฟูก็ไม่ถกเถียงกับเขา “รอหูหนิวกลับมาก่อนค่อยว่ากัน”
หนิวต้าหัวเอ่ยต่อไปอีกว่า “พวกนายมีระเบียบการกันยังไงล่ะ ทีมนี้ของพวกนายเพิ่งจะรวมตัวกันยังไม่ทันเปิดประเดิม ก็มาล่าสัตว์ฤดูหนาวให้หมู่บ้านแล้ว หมู่บ้านคิดแต้มแรงงานให้พวกนาย อันนี้พวกนายไม่ต้องห่วง รอให้แลกเสบียงของกองผลิตกลับมาแล้ว เวลาพวกนายล่าสัตว์กันเองจะแบ่งสรรปันส่วนกันยังไง”