ตอนที่ 44 ถึงบ้านกับความเป็นอยู่ช่วงนี้

ตอนที่ 44 ถึงบ้านกับความเป็นอยู่ช่วงนี้

ตอนเที่ยงไม่ได้หยุดพัก ทั้งสองคนขี่อยู่บนหลังม้า แทะหัวใจกวางกันคนละลูก ดื่มเหล้าไปเล็กน้อย หนาวขนาดนี้จึงไม่ต้องกลัวว่ากินหัวใจกวางแล้วจะร้อนรุ่มในอก

ช่วงบ่ายสองโมงก็มาถึงเมืองฉือหยูเหอ ทั้งสองไม่หยุดแวะ มุ่งหน้าวิ่งตรงไปยังอำเภอเซี่ยหลงโกวทันที พอถึงตัวเมืองอำเภอเซี่ยหลงโกว ท้องฟ้าก็จวนจะมืดแล้ว หากจะกลับหมู่บ้านหนิวเจีย ข้ามเขากลับไปย่อมต้องค้างแรมในป่าเขาแน่นอน ถ้าเดินตามทางสายหลักอ้อมภูเขาก็ไกลหลายสิบกิโลเมตร ฟ้ามืดค่ำในป่าเขาอย่างไรก็ไปไม่ถึงบ้าน

เหวินซิ่วฟูจนปัญญา หากพายุหิมะขาวไม่พัดกระหน่ำ อย่างน้อยคงถึงบ้านเร็วขึ้นกว่าวันหนึ่ง ในเมื่อมาถึงที่นี่แล้วก็ไม่ลังเลอีก เก็บม้าแล้วมุดเข้าป่าเขาทันที ภูเขาแถบนี้ม้าปีนขึ้นไปไม่ได้ ขี่ม้าเข้าป่าเขาก็ต้องลัดเลาะตามร่องเขา หากไม่ขี่ม้าทั้งสองคนก็สามารถปีนเขาตรงไปได้ใกล้กว่า พอเข้าป่าเขาแล้ว หาที่ปลอดภัยได้ ทั้งสองคนก็เข้าไปในมิติ