ตอนที่ 41 เส้นทางกลับบ้านช่วงสุดท้าย (3)

ตอนที่ 41 เส้นทางกลับบ้านช่วงสุดท้าย (3)

ทั้งสองคนกินข้าวเสร็จ ก็เก็บกวาดของที่กินเหลือไว้กินต่อตอนเย็น ชงน้ำชาใส่แก้วกระเบื้องคนละใบมาดื่มแก้เลี่ยน พลางพูดคุยกันไปด้วย

ชุยเทียนปิง “สิบกว่าวันก่อนยังไม่มีข้าวกินจนเกือบอดตาย ตอนนี้กลับได้กินเนื้อทุกวัน กินเสร็จยังได้ดื่มน้ำชาแก้เลี่ยน วันคืนแบบนี้สุขสบายจริง ๆ”

เหวินซิ่วฟู “ที่อื่นในตงเป่ยผมไม่กล้าพูด แต่ที่นี่ของพวกเราถือว่าได้รับพรจากธรรมชาติ แม้ที่นี่จะเน้นพื้นที่ภูเขาเป็นหลัก ไม่มีที่ราบผืนใหญ่ให้เพาะปลูก แต่ที่รกร้างที่กองผลิตแต่ละกองบุกเบิกขึ้นมาก็พอประทังชีวิต หรือกระทั่งมีเหลือด้วยซ้ำ พอกองพลบุกเบิกเกษตรเข้าบุกเบิกพื้นที่ชุ่มน้ำเก้าโค้งสิบแปดคดของแม่น้ำเอ๋อร์มู่ ผ่านไปอีกไม่กี่ปีที่นี่ก็จะไม่ขาดแคลนเสบียงแล้ว”