เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 38 ออกเดินทางกลับตงเป่ย
เมื่อเหวินซิ่วฟูหยุดพักที่อำเภอเว่ยหนาน ท้องฟ้าก็เพิ่งจะเริ่มโพล้เพล้
ตลอดสองวันเต็ม เขาให้ชุยเทียนปิงพักอยู่ในมิติโดยไม่ให้ออกมาปรากฏตัว ไม่ใช่ว่าไม่ไว้ใจ แต่เป็นเพราะระมัดระวังตัวมากเกินไป ยุคสมัยนี้ หากมีคนที่ไม่รู้ที่มาที่ไปเพิ่มขึ้นมาอีกคน ก็เท่ากับมีความเสี่ยงที่อธิบายได้ยากเพิ่มขึ้นมาอีกส่วน
สองวันต่อมา มิติก็ได้ให้คำตอบแก่เขา
ไม่มีความผูกพันในส่วนลึกของดวงจิตวิญญาณเหมือนตอนยอมรับเป็นนาย แต่กลับมีบางอย่างที่มั่นคงยิ่งกว่า นั่นคือความรู้สึกยอมรับอย่างไร้ข้อกังขา ดุจดั่งก้อนเหล็กที่จมดิ่งลงสู่ก้นน้ำ ไม่ลอยไม่แกว่ง หนักแน่นมั่นคง
ในที่สุดเหวินซิ่วฟูก็วางใจลงได้เสียที
ในเมื่อไม่มีปัญหา เขาก็พาชุยเทียนปิงมุ่งตรงไปยังกรมกำลังพลอำเภอเว่ยหนานทันที
หลี่เซี่ยงเฉียนกำลังจัดเอกสารอยู่ในห้องทำงาน พอเห็นทั้งสองเดินเข้ามา ก็ลุกขึ้นรินน้ำร้อนให้แก้วหนึ่ง
เหวินซิ่วฟูเล่าเรื่องราวตลอดสองวันนี้อย่างกระชับรัดกุมรอบหนึ่ง แล้วดันชุยเทียนปิงมาข้างหน้า “พี่เซี่ยงเฉียน นี่ชุยเทียนปิงพี่น้องของผม ต่อไปจะกลับตงเป่ยไปด้วยกัน อยากรบกวนพี่ช่วยออกหนังสือแนะนำตัวให้หน่อย ไม่อย่างนั้นทั้งขึ้นรถทั้งย้ายทะเบียนบ้านคงยุ่งยากน่าดู”