ตอนที่ 36 สหายร่วมทางอีกหนึ่ง

ตอนที่ 36 สหายร่วมทางอีกหนึ่ง

ออกจากเมืองแล้วเขาไม่ได้เอาปืนจอห์นสันออกมา แต่หยิบเอาปืน G43 ออกมาแทน เดิมทีคิดจะปล่อยม่อเฟิงออกมาขี่ม้า ทว่าบนทางมีผู้อพยพหนีภัยมากเกินไป การขี่ม้าจึงดูสะดุดตาเกินไป

มองดูผู้คนบนทางที่ใบหน้าซีดเซียวอมเขียว บ้างก็แบกสัมภาระหอบห่อใหญ่ห่อเล็ก บ้างก็เข็นรถเข็นล้อเดียว พากันกระเตงลูกจูงหลาน ยากจะจินตนาการได้จริง ๆ ว่านี่คือช่วงปลายปี 1960 แล้ว ผืนดินแถบนี้รกร้างว่างเปล่าอย่างยิ่ง ตงเป่ยเวลานี้แม้ผืนดินจะแห้งแล้งเพราะภัยแล้งเช่นกัน ทว่ายังพอพบเห็นสัตว์ป่าได้บ้าง แต่ผืนดินที่นี่กลับเป็นความรกร้างสิ้นหวังชนิดที่สัมผัสถึงไอชีวิตไม่ได้แม้แต่น้อย

สองข้างทางสิ่งใดที่กินได้ล้วนถูกกวาดเรียบจนหมดสิ้น ผักป่า เปลือกไม้ หมาตายแมวตาย ล้วนถูกคนกินเข้าไป ไม่มีใครสนใจว่ามันจะเน่าเปื่อยหรือไม่ ส่วนหมาจรจัดที่ยังมีชีวิตอยู่ไม่เห็นแม้แต่ตัวเดียว คาดว่าโผล่มาทันทีก็คงถูกคนตีตายเอาไปกินหมดแล้ว