กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 25 เสือปรากฏตัว
ฝูงหมาป่าแตกพ่ายหนีเตลิด ในที่สุดก็ผ่อนคลายลงได้เสียที ผมหยิบกระติกน้ำออกมากระดกอึกใหญ่ ต้องยอมรับจริง ๆ ว่าการประชิดตัวสู้รบแบบดิบเถื่อนเช่นนี้ยิ่งทำให้สายเลือดสูบฉีด ช่างตื่นเต้นเร้าใจเสียจริง เสียดายก็แต่ชุดซูเอินของตัวเองที่ถูกกัดจนขาดวิ่น แขนซ้ายยังมีรอยฟันอยู่อีกสองสามรอย โชคดีที่บาดเจ็บไม่หนัก เลือดออกไม่มาก จึงเอาเหล้าแรงในมิติออกมาชะล้างแผลแล้วไม่สนใจอีก รอให้กลับไปก่อนค่อยล่ากวางโรกับกวางมาเยอะ ๆ แล้วตัดชุดซูเอินเพิ่มอีกสักสองสามตัว เสื้อผ้าแบบนี้ใส่สบายตัวมาก
ผมจุดบุหรี่ขึ้นมาหนึ่งมวน พลางสูบบุหรี่ไปพลางถือมีดโบวีไปแทงซ้ำหมาป่าที่บาดเจ็บแต่ยังไม่ตาย พอบริเวณโดยรอบสงบเงียบลงอย่างสิ้นเชิง เมื่อมองดูซากหมาป่าห้าหกสิบตัวรอบตัวแล้ว ครุ่นคิดอย่างไรก็รู้สึกว่าไม่ชอบมาพากล นี่หิมะยังไม่ทันตกแท้ ๆ อาหารในป่าเขามีอยู่ถมเถ ฤดูกาลนี้ฝูงหมาป่าไม่น่าจะมารวมตัวกันฝูงใหญ่ขนาดนี้เลยจริง ๆ ผมส่ายหน้า คิดไม่ออกก็เลิกคิด