ตอนที่ 3 ได้รับการช่วยเหลือ พักฟักฟื้น

ตอนที่ 3 ได้รับการช่วยเหลือ พักฟักฟื้น

เมื่อรวบรวมความทรงจำเข้าด้วยกัน เขาลืมตาขึ้นมาก็พบว่ากลับมาอยู่ที่ถ้ำของผู้เฒ่าหวงสือกับนักพรตเฒ่าแล้ว จึงคลำทางยันกายลุกขึ้นนั่ง พอได้ยินเสียงขยับ ซานโกวจื่อก็รีบเดินเข้ามา ครั้นเห็นว่าเหวินซิ่วฟูฟื้นแล้ว

“นายไม่เป็นอะไรใช่ไหม พอยังไหวอยู่หรือเปล่า ท่านนักพรตเฒ่าตรวจดูให้นายแล้ว บอกว่าไม่มีปัญหาอะไรมาก หนังศีรษะเปิดไปแถบหนึ่งแต่เย็บเรียบร้อยแล้ว ขาหลัก ๆ แค่เคล็ดขัดยอก ดัดกระดูกเข้าที่แล้วล่ะ” ซานโกวจื่อมองเขาพลางเอ่ยขึ้น

พูดจบก็ไม่รอคำตอบ ทิ้งท้ายไว้คำหนึ่งว่าฉันจะไปเรียกปู่ แล้วก็วิ่งผลุนผลันออกไป

ผ่านไปครู่สั้น ๆ ผู้เฒ่าหวงสือกับนักพรตเฒ่ากุยอวิ๋นก็เดินเข้ามาโดยไม่พูดไม่จา นักพรตเฒ่ากุยอวิ๋นช่วยจับชีพจรดู “ใช้ได้ เจ้าเด็กเหลือขอนี่ดวงแข็งนัก”

ผู้เฒ่าหวงสือด่าเปิงขึ้นมาทันควัน “ไอ้ลูกเต่าเอ๊ย ไม่ส่งเสียงบอกกล่าวสักคำก็กล้าบุกเข้าป่าคนเดียว ฉันกับเจ้าจมูกวัวมุดป่าไม่ไหวแล้ว เอ็งรอโกวจื่อกลับมาแล้วค่อยไปด้วยกันก็ได้นี่ ดูกระทำเข้าจนบาดเจ็บทั่วตัว สมน้ำหน้า ถ้าไม่เห็นว่าเอ็งเจ็บขนาดนี้ ฉันอยากจะทุบเอ็งสักยกจริง ๆ”