บทที่ 147

บทที่ 147

นางพูดจาข้ามไปข้ามมา แทบไม่มีตรรกะอะไรเลย

ลุงคาร์ลขมวดคิ้วฟังอยู่ตั้งนาน กว่าจะพอจับใจความรางเลือนได้ "หยานชิงไปก่อเรื่องใหญ่เข้าแล้วหรือ"

เจี่ยซีถงรีบหุบปากฉับ "เปล่าเสียหน่อย!"

ลุงคาร์ลเหลือบมองนางแวบหนึ่ง ก่อนจะย่อตัวลงแล้วหยิบซองยาเส้นที่ไม่ได้ใช้งานมานานออกจากใต้เบาะที่นั่ง

สูดเข้าไปคำหนึ่ง กลุ่มควันก็ลอยโขมง

เรื่องใหญ่ที่สุดที่เกิดขึ้นในรอบหลายวันนี้ ก็คือผู้บำเพ็ญยุทธ์ระดับจอมยุทธ์ผู้หนึ่งเสียชีวิต

มีเพียงเรื่องนี้เท่านั้นแหละ ที่จะทำให้ลูกศิษย์หวาดกลัวจนต้องหนีหัวซุกหัวซุน

"คนที่ตายคือนักพรตว่านกู่ คนผู้นั้นเป็นคนลงมือฆ่าอย่างนั้นหรือ"

ลุงคาร์ลมองทะลุปรุโปร่งจนเข้าเป้า ทำเอาแรคคูนน้อยตัวแข็งทื่อไปทันที