บทที่ 140

บทที่ 140

จางอวี้หลิงรู้สึกยินดีขึ้นมาเล็กน้อย นางรีบเดินเร็วเข้าไปทางด้านหลังของนกฮูกบิน ทว่ากลับพบว่าพื้นที่ด้านหลังของนกฮูกบินถูกกองทับด้วยหีบห่อสารพัดขนาดจนเต็มแน่นไปหมด

"ศิษย์น้อง นี่คือ..."

"สิ่งเหล่านี้คือสิ่งที่คนทางบ้านเตรียมไว้ให้"

ซางเยี่ยนถิง พยักพเยิดหน้าไปยังพื้นที่แคบตรงส่วนลาดชันด้านหลังสุดของนกฮูกบิน "คงต้องให้ศิษย์พี่หญิงจางนั่งตรงนั้นแล้ว คงต้องลำบากท่านหน่อย"

นี่... นี่มันลำบากเกินไปเสียจริง

รอยยิ้มบนใบหน้าของจางอวี้หลิงแทบจะรักษาไว้ไม่อยู่

เหตุใดจึงไม่ขนหีบพวกนี้ออกไปแล้วเว้นที่นั่งไว้ให้เธอกันเล่า?

ของในนั้นจะมีอะไร สำคัญไปกว่าศิษย์พี่หญิงอย่างเธอเชียวหรือ?

ท่ามกลางความขุ่นเคืองใจของเธอ ซางเยี่ยนถิง กลับเปิดหีบใบหนึ่งออก ภายในหีบอัดแน่นไปด้วยหินวิญญาณเต็มตู้!