บทที่ 137

บทที่ 137

"ตอนนี้เจ้าจะไปที่ไหน?"

เมื่อก้าวออกมาจากหอกิจการภายใน ลุงคาร์ลก็หันมามองเจี่ยซีถง

ความหมายของเขาคือตอนนี้ยังเร็วอยู่ จะนั่งโดคาร์ลไปเดินเล่นรอบหนึ่งก่อนไหม?

"วันนี้โฮสต์จ๋าต้องสอบ ข้าต้องรีบกลับไปรอเขาสักหน่อย"

เจี่ยซีถงลูบใบหน้ารูปหมีแล้วเอ่ยรำพันออกมา "เวลาผ่านไปเร็วจริง ๆ พวกเราอยู่ในสถาบันกันมาครบหนึ่งปีแล้ว โฮสต์จ๋าใกล้จะเรียนจบแล้วนะ"

"อ้อ ยินดีด้วย"

น้ำเสียงของลุงคาร์ลแห้งแล้งราวกับกำลังประชดประชันเสียเต็มประดา

โชคดีที่เจี่ยซีถงอยู่กับเขามานานพอ จึงรู้ว่าเขาไม่ได้กำลังประชดอยู่ห่าง ๆ

ซางเยี่ยนถิงใกล้จะเรียนจบแล้ว!