บทที่ 134

บทที่ 134

เหลียงเป่าอวี๋แม้จะมาสถาบันติ้งเทียนอยู่หลายปีแล้ว ทั้งยังพบเห็นผู้คนในโลกภายนอกมาไม่น้อย ทว่าในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรนี้ มีสิ่งหนึ่งที่เรียกว่าชนชั้น

ฐานะและเบื้องหลังของเขาทำได้เพียงติดต่อกับผู้คนสามัญและชาวบ้านร้านตลาดเท่านั้น

ยามที่ต้องเผชิญหน้ากับของล้ำค่าระดับสูงเช่นนี้ แท้จริงแล้วเขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าควรจะตั้งราคาเท่าใดดี

ถุงมิติของร้านอาวุธมีราคาเริ่มต้นอยู่ที่สองพันห้าร้อย ด้วยความจุเพียงห้าโต่วเท่านั้น

ยันต์มิติสุเมรุมีความจุเจ็ดสิบโต่ว ซึ่งมากกว่าของพวกมันถึงสิบสี่เท่า หากคำนวณตามขนาดของพื้นที่อย่างเดียว ก็จำเป็นต้องใช้หินวิญญาณชั้นต่ำสามหมื่นห้าพันเม็ดแล้ว

ทว่าผู้ใดเล่าจะพกพาหินวิญญาณสามหมื่นห้าพันเม็ดติดตัวเดินไปเดินมาสเปะสปะกันเล่า

เมื่อคำนึงถึงความเป็นจริงแล้ว ในที่สุดแรคคูนน้อยจึงกำหนดราคาไว้ที่หินวิญญาณชั้นต่ำสองหมื่นเม็ด