บทที่ 92

บทที่ 92

เทพกระบี่ใช้มือซ้าย แต่บริเวณง่ามมือกลับไม่มีรอยด้านจากการใช้กระบี่มาเนิ่นนาน ยิ่งกว่านั้นหลังจากฝึกกระบี่เสร็จ กลับโยนกระบี่ทิ้งไว้ด้านข้างทันที นี่ไม่ใช่สิ่งที่คนผู้คลั่งไคล้กระบี่จะทำ

"ทุกท่านไม่ต้องมากพิธี"

เทพกระบี่แย้มยิ้มบางเบา พร้อมผายมือเชิญชวนให้ทุกคนลงมือคีบอาหาร

ภายในห้องหลังเล็กนอกเรือนไผ่

หญ้าสดของม้าและวัวมีแรงดึงดูดมหาศาลต่อเจ้ากระต่ายน้อย นางหยิบหญ้าขึ้นมาล่อมัน ก่อนออกคำสั่งราวกับกำลังฝึกวานร "ยืนขึ้น เจ้ากระต่ายยืนขึ้น!"

"ประสานมือทั้งสองข้างทำท่าฟาไฉ ให้เหมือนข้าแบบนี้"

เห็นแก่ส่วนอาหาร เจ้ากระต่ายหิมะจึงให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี

เจี่ยซีถงเห็นมันทำชุดท่าทางสำเร็จลุล่วง จึงลูบหัวมันแล้วยัดหญ้าใส่มือมันหนึ่งกำ