กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 82
"ไม่ต้องลำบากขนาดนั้นหรอก ศิษย์พี่สิบเก้า เจ้าหมอบให้ดีเถอะ"
เจี่ยซีถงกดศีรษะเขาลง จากนั้นหยิบยันต์ระเบิดที่ตนสะสมไว้ออกมา
สองใบออกจะน้อยไปหน่อย สี่ใบก็ดูจะมากไปนิด นางจึงปาออกไปสามใบ
ตูม—!
เรือนที่ผุพังอยู่แล้วพังทลายลงในพริบตา กลุ่มโจรลักพาตัวถูกแรงระเบิดซัดลอยละลิ่วในยุทธภพความฝัน
"ไปกันเถอะ"
เจี่ยซีถงเตือนศิษย์พี่สิบเก้าที่ถูกแรงระเบิดจนมึนงงให้รีบหนี นางรู้ว่าขาของตนสั้นวิ่งได้ไม่เร็ว จึงปีนขึ้นไปขี่บนบ่าของเขาแล้วกำเส้นผมเอาไว้แน่นเพื่อป้องกันไม่ให้ร่วงหล่นลงมา
ปฏิกิริยาของศิษย์พี่สิบเก้าถือว่ารวดเร็วไม่เบา ความเร็วตอนวิ่งนั้นไม่เป็นรองแรดศิลายักษ์เลยแม้แต่น้อย
"มานี่เร็ว พวกมันหนีไปแล้ว!"